Stress en Ontspanning

Op zaterdag 9 december geef ik weer de voordracht stress en ontspanning. Ook in het komende jaar zal ik deze voordracht een aantal malen geven. Echter 9 december is een speciale, want gratis. De volgende zullen €10 kosten.

In deze voordracht zal ik ingaan op wat stress is, wat het doet en hoe er mee om te gaan. Tevens door het doen van oefeningen. Die neem je dus mee naar huis 😉

Wil je van mijn voordrachten op de hoogte gehouden worden vul dan je naam en email adres in rechts boven aan de pagina.

In de toekomst zullen zeer aan bod komen:

  • Wat kan ik met DNA profiling?
  • Darmbacteriën, vriend of vijand?

 

Geplaatst in Leven | Getagged , , | Reacties uitgeschakeld voor Stress en Ontspanning

Omgaan met emoties.

tijger

Al vele malen heb ik in mijn praktijk uitgelegd dat het wegdrukken van emoties problemen geeft. Laat ik beginnen met drie citaten:

  • Alle psychische ellende begint met het willen vermijden van pijn. (Vrij naar Gustav Jung )
  • Jezus zei: Als je tevoorschijn brengt wat in je is, zal dat je redden.
    Als je niet tevoorschijn brengt wat in je is, zal het je doden. (Logion 70 Thomas Evangelie, Nag Hammadi geschriften.) [i]
  • En opnieuw Jung: Wie naar buiten kijkt, droomt. Wie naar binnen kijkt ontwaakt.

Zie hier het menselijk drama in een notendop. En de oplossing.

Jij bestaat uit twee (wellicht drie) dingen. Lichaam en Geest. {Het derde is de ziel (Psyche. Daarom psycholoog, zij die kennis hebben over de ziel) en dat is een moeilijk concept dat ik hier even buiten beschouwing wil laten.} Die twee dingen kennen een paar tegenstellingen.

– De Geest is een non lokaliteit. Ze is altijd en overal. Het lichaam daarentegen kan alleen in het hier en het nu zijn, het is lokaal. (Experiment: Doe je ogen dicht en denk aan je laatste vakantie. Observeer hoe snel je er weer bent in gedachten.)

– Het lichaam kan stuk, de Geest niet.

En dat heeft consequenties voor ons. Want wij zijn beide. Duidelijk is dat de belangen van beide ook verschillen. De Geest wil avonturen, zich ontwikkelen en het lichaam wil graag dat vandaag precies zo gaat als gisteren. Immers gisteren heeft het goed kunnen overleven, is het lichaam niet beschadigd geraakt, dus als vandaag ook zo wordt, dan is er een grote kans opnieuw te overleven. Het lichaam wil zich alleen aanpassen als de omgeving verandert.

Wat zijn emoties?

Emoties zijn de taal van het lichaam. (Gedachten zijn de taal van de Geest.) Ze zijn een manier om de Geest te laten weten waarmee het lichaam bezig is. Dat gaat ongeveer aldus.

Gebeurtenis -à gedachte over de gebeurtenis -à emotie -à vrijkomen van hormoon of neurotransmitter -à lichamelijke sensatie

Ik gebruik hier in mijn praktijk altijd het volgende voorbeeld: Ik ben ooit zeilinstructeur geweest. Twee jaren geleden stonden wij voor aanvang van de Rodella[ii] op het “balcon de Vallespir” naar de Middellandse Zee te kijken. Je kunt op dat moment de zon zien opkomen uit zee, als het weer meezit. Het was een prachtig mooie rode zonsopkomst. Iedereen enthousiast behalve ik. Want ik weet: ochtendrood is water in de boot. En liep naar mijn auto om mijn paraplu te pakken. Dit tot commotie van de mensen die samen met mij naar het schouwspel stonden te kijken. Zij waren nooit zeilinstructeur geweest.

Voor hen was er alleen de schoonheid en ze waren blij. Ik was bezorgd. Zelfde gebeurtenis, twee totaal van elkaar verschillende reacties. Waarom? De gedachte over de gebeurtenis  was anders. Bij de andere mensen kwamen er andere chemicaliën vrij dan bij mij. Ze hadden andere lichamelijke sensaties. Een lichamelijke sensatie is dan het eindproduct van een ervaring en wordt bepaald door de gedachten over die ervaring.

Zo spelen lichaam en Geest samen.

Er is in de wetenschap sprake van een zestal basisemoties[iii]. Deze zijn: Blij, boos, bang, bedroefd, walging en verbazing. De gezichtsuitdrukkingen en lichaamshoudingen die daarbij horen zijn redelijk voor alle mensen hetzelfde. Mij valt direct op dat er een getalsmatige onbalans in deze opsomming zit. Want vier ervan zijn negatief, één is positief en één is er ambivalent (dat is hersentechnisch de meest spannende, maar dat is voor een andere keer 😉 ). Je zult dus vaker kans hebben op het ervaren van een negatieve emotie dan van een positieve emotie. Gezien de kwetsbaarheid van het lichaam is dat eigenlijk wel te verwachten.

Wat betekent dit voor jou?

Je bent deel van een gebeurtenis die je niet leuk vindt. Je hebt een gedachte daarover, op basis van “niet leuk” en in een mum van tijd voel je jezelf ook “niet leuk”. Jouw lichaam geeft een waarschuwingssignaal. En dat signaal is onprettig. Maar het is wel een signaal van JOUW lichaam. En als je dat signaal negeert, of wilt verdoezelen, dan doe je dat met een belangrijk deel van jezelf ook. En dat is niet handig.

Wat doe je namelijk zelf als je iemand wilt waarschuwen, waarvan je denkt dat deze persoon jou niet hoort? Als je hetzelfde doet als ik, dan ga je harder praten en uiteindelijk schreeuwen. Pas op!!! En dat zal je lichaam in veel gevallen ook gaan doen. Het gevoel, het onprettige gevoel wordt heviger. En bij veel mensen veroorzaakt dit alleen maar de behoefte om het gevoel nog dieper weg te duwen. We leren in deze maatschappij immers allerlei zaken waardoor het erop lijkt dat je altijd blij kunt zijn. En als je het niet bent, kun je het kopen. Een fopper.

Laten we nu eens kijken wat de quotes, waarvan er één al 1950 jaren oud is, bijna twintig eeuwen. Wat zouden we volgens Jung moeten doen? We moeten kijken naar wat er in ons speelt. Want dat kan ons verteren. Dat gebeurt jou en mij natuurlijk niet 😉 Maar andere mensen. Die hebben we vaak genoeg zien wegkwijnen in emoties. We hebben ze vaak genoeg het advies gegeven: kom op! Wij mannen consequent met de bekende stomp op de schouder.

Wat we werkelijk zouden moeten doen in zo een geval is veiligheid bieden. Een “safe-haven” scheppen waarbij de persoon kan kijken naar die emotie. Ik heb vipassana[iv] meditatie gedaan. Dan ben je alleen maar aan het kijken naar de eindproducten van al je ervaringen. De lichamelijke sensaties. Hoe onprettig die soms ook zijn. Een emotie kan daadwerkelijk een fysieke pijn oproepen. Het was voor mij een bekende ervaring dat de lichamelijke sensaties veranderen als ik er naar kijk en uiteindelijk verdwijnen de meeste. Het signaal is gehoord, het lichaam begrijpt dat de kapitein op het schip, de Geest, kennis heeft genomen van het signaal. Het lichaam is gerustgesteld. Jouw lichaam is gerustgesteld.

Je kunt gedachten kiezen, emoties niet.

Zelfonderzoek is de weg naar minder turbulentie. Bewustzijn is het begin van iedere oplossing. Emoties zijn signalen van het lichaam. En er is niet veel te kiezen in de aard van die signalen. Het voorbeeld van de zonsopkomst laat echter wel zien dat je gedachten kunt kiezen, zodat de ervaring anders beoordeelt wordt. Voor het kiezen van gedachten verwijs ik graag naar het boek van Byron Katie, “Vier vragen die je leven veranderen”[v]. Want aan welke voorwaarden moet een gedachte voldoen en hoe kies je gezonde voedende gedachten? Het lichaam speelt een grote en belangrijke rol in haar methode.

Een andere manier om met signalen om te gaan is ze door middel van kloppen uit het meridiaan systeem te halen, waar ze een blokkade vormen. EFT[vi] (Emotional Freedom Techniques) is zo een methode. Dat kan op korte termijn een goede oplossing zijn, maar het neemt wel de signaalfunctie weg. En dus is hier het adagium: Trek eerst de les en handel daarna.

Volgens de laatste quote van Jung, is de buitenwereld een droom. Dat lijkt wat vergezocht en het is wat in de geloofsovertuiging staat van veel religies. Immers de Boeddhisten noemen deze droom Maya. En ook Christus heeft het keer op keer over ontwaken, ontwaken in dit leven, zo staat er vaak. Het zal voor de Hindoes en Moslims niet veel anders zijn. Het mooist maken het de Aboriginals als zij zeggen: Als het niet gedroomd is, kan het niet bestaan. En modern hersenonderzoek bevestigt in ieder geval dat hetgeen wij zien niet datgene is dat er is, als er al wat is (zo zegt de natuurkunde[vii]).

Toch even over dat moeilijke concept: Ziel.

Dit is puur speculatief.

Een ziel is volgens mij een grensvlak verschijnsel tussen lichaam en Geest. Dergelijke grensvlak verschijnselen kunnen door twee dingen beïnvloed worden. In dit geval aan de ene kant door de Geest en aan de andere kant door het lichaam. Als je geen aandacht besteedt aan een emotie, een trilling in de wereld van trillingen (even natuurkunde weer). Dan past de ziel niet meer perfect op het lichaam. Hetzelfde gebeurt als je een gedachte accepteert die niet waar is, dan past de Geest niet meer perfect op de ziel. En de afstand die door de dissonant ontstaat tussen lichaam en Geest komt tot uitdrukking in de vorm van ziekte. Daarom helpt het om bewust met de signalen om te gaan en zo dicht mogelijk bij de Waarheid te blijven.

En als we de belofte die het Thomas Evangelie in het eerste logion doet serieus nemen: En hij zei:
Iedereen die de betekenis van deze woorden vindt, zal de dood niet smaken, dan zien we dat het een boek is dat gezondheid primair stelt en de Geest daarin als leidend ziet.

Met andere woorden: je kunt super-foods en levensverlengende supplementen slikken totdat je een ons weegt (pun intended), maar als je de communicatie tussen Geest en lichaam belemmert, schiet je er weinig mee op. Onderzoek dus eens waarom jij denkt super-foods en dergelijke supplementen nodig te hebben 😉

Wordt het je in deze wereld makkelijk gemaakt?

Ik kan deze vraag beantwoorden met een volmondig NEE! Op media wordt inmiddels meer gesproken over de emotie dan over de inhoud. Kijk naar het eerste beste voetbal interview. Vroeger werden er vragen gesteld als: Stond je niet buitenspel? Tegenwoordig: Wat is de stemming in de kleedkamer? Maar ook nieuwsmedia vinden het belangrijker te vermelden dat er mensen huilden, dan wat er precies gebeurd is. Soms lijkt het wel of emotie het enige is wat van belang is. Vaak zien we mensen die door emoties verteerd worden, vaak jaren nadat de gebeurtenis plaats vond. En dan doet men net of dit normaal is. Nog erger vind ik dat de kinderen die in een dergelijke maatschappij groot worden het argument: Dat voelt niet goed, daar heb ik geen zin in. Serieus nemen. En ouders radeloos maken. Want het gaat vaak over dingen die wel degelijk van belang zijn voor het kind. Binnenkort is het 8 november en zijn er verkiezingen voor de Amerikaanse president. En de media hebben alleen oog voor de oplopende emoties.

[i] http://www.thomasevangelie.info/start/

[ii] http://pyreneescatalanes.free.fr/Decouvrir/Traditions/Rodella.php

[iii] http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/1750-emoties-en-basisemoties.html

[iv] https://www.dhamma.org/nl/

[v] http://thework.com/sites/thework/downloads/little_book/Dutch_LB.pdf

[vi] https://nl.wikipedia.org/wiki/Emotional_Freedom_Techniques Let op dit is een Wikipedia pagina. Van deze pagina’s is bekend dat ze continu bewaakt worden door onder meer de medicijnen industrie. Deze industrie heeft het liefst dat jij niet met je emoties omgaat en er vooral veel pillen voor slikt. Vandaar al die kinderachtige toevoeging en bijvoeglijke naamwoorden.

[vii] Een experiment met prisma brillen, waardoor je alles op zijn kop ziet, laat zien dat na twee weken ongeveer, plots alles weer gewoon recht staat ondanks dat de bril gedragen wordt. De hersenen corrigeren het beeld. En er zijn meer van dergelijke experimenten.

 

 

Geplaatst in emoties, genezen, Gezondheid | Getagged | Reacties uitgeschakeld voor Omgaan met emoties.

Designer drugs. Het gevaar is legaal!

Het wordt tijd om maar eens met de billen bloot te gaan. Mijn hele leven onderzoek ik al veranderde bewustzijnsstaten. (Dat was ook de reden om Taiji, Chi Kung en meditatie te gaan beoefenen). Onder andere door het gebruik van psychedelica, drugs die werken op de waarneming en meer. Daar rust een taboe op. Daarom spreek ik er niet over op deze site. Ik wil geen klanten afschrikken. Maar nu ik drie dagen lang het ICPR (Interdisciplinary Congres of Psychedelic Research) bezocht heb, heb ik besloten hier voortaan open over te zijn. De ontwikkelingen op het gebied van psychedelica geassisteerde therapie zijn zo fenomenaal goed, dat ik mee wil werken aan meer openheid over dit onderwerp. Met name, omdat een aantal collega’s en ik, uitzonderlijk goede mogelijkheden zien voor het behandelen van mensen met trauma of PTSS met psychedelica geassisteerde geïntegreerde neurofeedback. Hierover in een latere blog meer.

Wat ik nu echter eerst wil doen is een waarschuwing uit laten gaan betreffende zogenaamde legale designer drugs. Dit naar aanleiding van de lezing van Tarik Najedinne op het ICPR over deze substanties.

Eerst wil ik wat meer zeggen over de reden dat deze drugs bestaan en hun oorsprong. In de 80ger jaren kwam MDMA (XTC) naar Nederland. Het werd onderdeel van de House scene. Het was toen nog niet verboden. Een verbod volgde echter al snel en “in no time” was er MDEA op de markt. Een eenvoudige chemische verandering (een methyl groep werd vervangen door een ethyl groep) leverde een nieuw legaal middel. Met wel een andere werking en andere toxiciteit (giftigheid).

Er vielen zogenaamde XTC-doden. En de overheid adviseerde om extra water te drinken tegen “oververhitting”. De mensen die op deze drug gestudeerd hadden begrepen wel dat dit precies het verkeerde advies was. De zogenaamde XTC-doden overleden aan een oude arbeidsziekte, namelijk stokerskramp. Hun lichaam ontzilte door het zweten en daardoor worden essentiële mineralen aan het lichaam onttrokken. Meer water gebruiken maakt dit alleen maar erger. En als deze mensen met problemen bij de EHBO gebracht werden, kregen ze een infuus. Met mogelijk fatale gevolgen.

Later onderzoek, onder andere door het RIVM en het Britse Drug Advisory Board, laten zien dat zuivere MDMA, bij verantwoord gebruik, weinig tot geen schade geeft. Omdat het middel al sinds de Eerste Wereldoorlog bestaat, zijn er veel gegevens verzameld over de schadelijkheid. En recent onderzoek laat zien dat MDMA toepassing gaat vinden bij het behandelen van trauma en sociale angst bij autisme en relationele problemen.

Maar de clou zit hem in het woord: ZUIVERE. Dat is gezien het verbod een moeilijke zaak. Want je kunt ook bepaalde chemicaliën in een pil stoppen die XTC achtige effecten geven en niet verboden zijn. Niet omdat ze niet schadelijk zijn, maar omdat ze bij de overheid niet bekend zijn. Deze producten komen vaak uit onderzoekslaboratoria die research deden aan de werking van bepaalde receptoren in de celwand. Chemicaliën dus die nooit op gezondheid zijn onderzocht. Daar was ook geen enkele reden voor, omdat ze nooit op mensen zijn toegepast, maar op celkweken.

De bron van veel desinger drugs zijn dus laboratoria die specifiek onderzoek aan receptoren doen en de reden om ze op de markt te brengen is het omzeilen van de wet. Niet per sé onze wet, maar de Amerikaanse wet. In Amerika krijgen steeds meer werknemers te maken met regelmatige urine proeven van hun werkgever. En druggebruik is een reden voor ontslag op staande voet. Maar als de tester niet weet waarop hij moet testen dan wordt er niets gevonden. En wordt er wel wat gevonden, dan is dit niet een verboden substantie.

De winsten op de drugsmarkt zijn zo groot, dat de personen die erachter zitten helemaal niet geïnteresseerd zijn in schadelijkheid voor de gebruikers. Hierdoor komen er op dit moment onder het mom van “legal high” buitengewoon gevaarlijke drugs op de markt. Met alle desastreuze gevolgen van dien. Omdat in Amerika de moraal heerst dat verboden betekent dat er ook geen test beschikbaar hoeft te zijn, komen we in een situatie dat bij problemen, niemand meer weet wat te doen. Ook de experts niet. Vaak zijn deze producten zeer gevoelig voor overdosering. Dus “een halfje bijslikken want het feest duurt nog 4 uur”, kan iemand net over de rand duwen. En bij de EHBO weet vervolgens niemand wat te doen. Ook is de afbraak van dergelijke laboratorium chemicaliën niet goed onderzocht. Sommige werken veel langer dan XTC, wel tot 24 uren lang. Dit veroorzaakt een ander probleem. Want de gebruiker komt thuis, gaat naar bed en komt daar met een roes weer uit. Deze gebruikers denken meestal dat ze ergens “in zijn blijven hangen”, dat er een lange termijn effect bij hen optreedt dat onwenselijk is. Dit kan grote angsten veroorzaken, die mogelijk door het middel ook nog verergerd worden. Met traumatische gevolgen.

Als ouder zie ik maar twee mogelijkheden:

  • -Of een pertinent verbod op welk middel dan ook. Met de daarbij behorende continue controle van onze kinderen. En dat vinden we onwenselijk.
  • -Of een volledige openheid over drugs in huis. Die in ons geval begon met openheid over het eigen gebruik.

Dat laatste hebben wij dus gedaan. Met een extra waarschuwing voor middelen die als legaal bestempeld worden.

Overigens kwam uit de eerder genoemde onderzoeken in Nederland en Groot Brittannië ook tevoorschijn dat alcohol en tabak bovenaan de lijst met gevaarlijke middelen staan. Cannabis (zuiver) en XTC (zuiver) stonden onderaan dezelfde lijst. Hierbij wil ik vermelden dat er cannabis (wiet)  op de markt is die ook “opgepept” wordt met synthetische middelen. Via een spray, zodat dosering op zijn minst onzeker is en waarschijnlijk schadelijk. Volgens mij maakt dit meteen duidelijk dat het criminaliseren van cannabis in de nabije toekomst voor grote problemen gaat zorgen.

Even ten overvloede. Moeten we dus als ouders dan maar toestaan dat onze kinderen dagelijks blowen en in het weekeinde daar een XTC pil bijnemen? Nee natuurlijk niet. Dagelijks blowen heeft nadelige gevolgen voor de motivatie, dat is bekend. En het lichaam moet herstellen van XTC. Iedere gebruiker kent de didi (dinsdag dip). Bovendien dienen we onze kinderen met bijvoorbeeld voedingssupplementen te ondersteunen, want het lichaam wordt op een bijzondere manier extra belast en heeft dus extra middelen nodig. Maar dit geldt ook als iemand een hele avond nuchter danst en er geen alcohol bij drinkt. Ik denk dat overdaad schaadt. En regulering werkt. Het geeft de kinderen ook de mogelijkheid om één pilletje extra te kopen en in te leveren bij de teststand op het feest. Om te controleren of het datgene is waarvoor men betaald heeft.

Er is ook goed nieuws. Onze kinderen zijn een stuk meer street wise ten aanzien van dit onderwerp dan wij vermoeden. Tijdens het ICPR gaf Levente Móró een lezing over damage control bij psychedelische feesten. Hij wist te vertellen dat hij nog nooit had meegemaakt dat er een foute pil aangeboden werd om te testen en dat de gebruiker zei: Ik neem hem lekker toch. Alle pillen die negatief getest werden, verhuisden naar de container met chemisch afval. Een fijn gevoel.

Ik stel graag mijn kennis en ervaring beschikbaar om mensen te helpen die met druggebruik bij kinderen of partners te maken hebben. Ik ben in staat om over dit onderwerp op wetenschappelijke basis informatie te verstrekken.

Geplaatst in Leven | Getagged | Reacties uitgeschakeld voor Designer drugs. Het gevaar is legaal!

Afsluiting van de GR10.

kaart-GR10Vandaag, precies een jaar geleden begon ik aan mijn wandeling over de Gr10. Van Hendaye, aan de westkust van Frankrijk op de Spaanse grens, naar Banyuls. Aan de oostkust, de Middellandse Zee. Net boven Spanje. Ongeveer 900 kilometer over de Pyreneeën. 45 Kilometer klimmen en ook weer dalen. Niet met de bedoeling hem uit te lopen. Zelfs met de opmerking “bij voorkeur over de GR10”. Ik had namelijk geen idee waar ik aan begon, maar wist heel goed dit niet te onderschatten. Bovendien wilde ik geen einddoel, dat geeft stress. Het ging mij om het proces.

Het proces van alleen lopen. Van iedere dag weer een stukje. Over bergen zo hoog dat ik het me helemaal niet voor kon stellen.

Maar laat ik beginnen met het begin. Tijdens mijn studie heb ik geslapen in een voormalig buitenhuis van Salazar in Portugal. Het huis werd bestierd door een Engelsman. En deze was vanuit Engeland naar die plek in Portugal gelopen. Langs de kust. En op dat moment dacht ik: Dat wil ik ook. De wens om eens een lange wandeling te maken bleef vervolgens liggen. Carrière maken en andere zaken kregen voorrang.

Maar na 10 jaar praktijk voeren, waarin ik vele trauma’s behandeld heb, en waarvan altijd een stukje blijft hangen bij de therapeut, was ik er aan toe. En ik had een financiële meevaller. Toestemming van de Vrouw. Dus ik kon gaan.

Spullen gekocht, zo ver als nodig. En aan de slag met het oefenen. De Gr10 staat in boekjes, met Gîtes en kaarten en alle andere informatie die van belang kan zijn. Boekjes gekocht, en die avond meteen aan het lezen geslagen. Grote shock! De eerste dag meteen al een klim van meer dan 1000 meter hoogte. Waar ga ik dat trainen? Je wilt niet weten hoe vaak ik daarna nog het heuveltje bij de Nederijnse Plas opgelopen ben. Ieder talud was plots oefenterrein. En we hebben best een paar taluds in Nieuwegein.

 

IMG_20150601_182523

En zo begon ik, zo goed voorbereid dat mijn naaste omgeving er verbaasd over was. En opnieuw wil ik benadrukken dat het me zonder de wandelcursus van de autdoorschool in België niet gelukt was. Als je ooit zoiets gaat doen, doe dan eerst die cursus. De GR10, zo ontdekte ik al snel is een van de moeilijkere wandeltochten van Europa. Naar mijn mening kan iedereen het doen die een beetje goed ter been is. Maar niet iedereen kent het. Je hebt informatie nodig om een dergelijke tocht veilig te kunne doen. En de mentale kracht die  nodig is overstijgt de fysieke kracht die nodig is.

Een van de doelen was om bij mezelf te zijn. Niet zozeer om mezelf tegen te komen. Dat hoef je op een dergelijke tocht niet te plannen. Dat gebeurd regelmatig, zo niet iedere dag wel een keer. En om te ervaren hoe het is om iedere dag te wandelen. In de door mij zo geliefde Pyreneeën.

IMG_20150712_130554Het Plateau van Bassiès

Ik wil nog één belangrijke ervaring delen. Op het plateau van Bassiès schakelde er iets in mij. Ik was toen zes weken onderweg. En ik had me al meermaals afgevraagd waarom ik maar niet wilde acclimatiseren. Waarom lukte het me niet om in dat gevoel te komen dat bij mij zo ergens in de tweede vakantieweek ontstaat? Dat ik op mijn plek ben. Dat gebeurde dus bij Bassiès. Een, wat ik ben gaan noemen, epigenetische schakeling.

Dat er iets bijzonders gebeurde merkte ik direct. Er was rust. In me, om me, door me. Ik was rust. Al had ik daarna nog 2 maanden moeten lopen, het was me een plezier geweest. En mijn fysiologie was in één keer omgeschakeld. Tot dat moment merkte ik aan mijn ademhaling dat ik boven 1800 meter kwam en boven 2000 meter werd het lopen lastiger. Daarna heb ik nog een hele dag boven 2000 meter gewandeld en ik had het niet eens in de gaten. Ik sliep daarna net zo makkelijk op hoogte, als in de vallei. Daarna heb ik consequent uit riviertjes gedronken en allerlei voedsel dat ik vond van de bodem gegeten. Geen probleem.

In die roes heb ik de laatste week gelopen.

IMG_20150715_100047

Later, weer thuis, kwam ik pas op het idee van de epigenetische schakeling. Ik was teruggezet naar de nomade die wij oorspronkelijk zijn. En dat was een nieuwe shock. Want ik weet nu wat mijn natuur is. Maar hoe ga ik daar invulling aan geven in de huidige situatie? Niet! Wij zijn zo ver weg van normaal dat we niet eens meer weten wat normaal is. Je kunt hier niet een baan hebben en iedere dag een uur of zes wandelen. Zeker niet als je, zoals ik, kinderen hebt en er een Vrouw bij je is.

Dat tikte me in een serieuze crisis. En ook daarom schrijf ik dit. Om het af te sluiten. Om me rijk te voelen dat ik die herinnering aan mijn natuur heb mogen proeven. Langzaam ebt de weemoed aan die tijd weg. Dit stukje is dus ook een waarschuwing. Als je zo iets groots doet, dan ben je daarna een flinke tijd niet meer geschikt voor onze maatschappij. Daar zal je, net als ik een nieuwe weg in moeten vinden. Maar het is geen reden om het niet te doen. Ik gun deze ervaring iedereen. Maar bereid je voor op je terugkomst, net zo goed als voor de wandeling.

 

 

Geplaatst in Leven, wandelen | Reacties uitgeschakeld voor Afsluiting van de GR10.

Lessen van de GR10: En ik neem mee, EFT.

IMG_20150605_093558

De vorige keer heb ik beloofd om te schrijven over angst.

Een van de dingen die ik al snel mocht beleven gedurende mijn wandeling over de GR10 was angst. Ik heb geen hoogtevrees, nog vind ik bergen eng, noch alleen zijn. Maar toen ik afdaalde van de Col d‘Ezpalza, tussen Aïnhoa en Bidarray in Baskenland had ik het even te kwaad. Voor me lag een afdaling van 2 uren over een steenveld (losse keien). En terwijl ik er mee bezig was voelde ik angst. (Ik heb geen foto durven nemen van deze afdaling. Ik dacht: die vind ik wel op het internet. Ik ben niet de enige geweest die dit gedacht heeft. En op dezelfde dag dat ik daar was werden er drie mensen met de helikopter van deze afdaling afgehaald. Ik was ook niet de enige die daar bang was.)

Dan is het handig als je EFT (Emotional Freedom Techniques) in je “rugzak” hebt. EFT is een techniek waarmee je heel snel onprettige emoties en gevoelens weg kunt halen, en het werkt ook op pijntjes. De link geeft meer info. Ik leer deze techniek bijna altijd aan mensen. Dat kost niet veel tijd en het is een handig hulpmiddel. En er is meer over te zeggen. Want de angst kan een belangrijk signaal zijn. Net zoals de eerder genoemde negatieve emoties en gevoelens. Ze kunnen heel reëel zijn, maar ook aangeleerd zijn. Als een moeder bang is voor spinnen, of muizen en ze laat dit aan haar kinderen zien, dan is de kans groot dat ook deze kinderen bang worden voor spinnen en muizen. Het kan zelfs op huisdieren overslaan.

En ik voelde dus angst op deze afdaling. Flinke angst ook. En ik verbaasde me hierover. Want ik heb geen hoogtevrees. Nu kwam een deel van de angst ook niet door de hoogte, maar vanwege de mogelijkheid dat er boven mij nog meer mensen zouden kunnen afdalen. Als die een steen zouden los trappen dan kon die op mij vallen. Maar er waren geen mensen boven me. Dus dat was een irreële angst. Die kon ik er uit kloppen. Maar dan was ik mijn “signaal” kwijt. Ik heb dus bij die gelegenheid geen EFT gebruikt.

Een andere techniek, die een beetje op de Vipassana meditatie berust is “in de emotie” gaan zitten. Kijken waar dat signaal oorspronkelijk is begonnen. En toen ik in mijn gîtes aangekomen was ben ik daar eens goed voor gaan zitten. Er kwam een beeld bij me op dat ik als jonge jongen eens stenen “had gezocht”. Ik zocht als kind altijd naar stenen, overal waar ik kwam. En ik herinner mij dat we onderweg naar onze vakantie bestemming op bezoek gingen bij een oom en tante in Oostenrijk. Terwijl mijn ouders samen met mijn oom en tante van een drankje genoten, zag ik een mooie interessante steenhelling. Allemaal losse stenen. En die stenen zagen er aanlokkelijk uit. Dat weet ik nu nog, hoewel ik geen idee eb hoe ze zouden moeten heten. Maar ik vond ze spannend. Dus ik klom die helling op. Een volslagen gevaarloze activiteit. Zo vond ik.

Dat werd anders toen mijn ouders klaar waren en me kwamen zoeken. Ik zag ze als kleine poppetjes uit het restaurant komen. En riep ze enthousiast. In één klap zag ik onder me een panieksituatie ontstaan. Ouders, oom en tante riepen om het hardst dat ik “stil moest blijven zitten”, “niet moest bewegen” en dat het heel gevaarlijk was wat ik deed. Nou dat prent er wel even in. En dat was de angst die ik in de afdaling van de Col d’Ezpalza opnieuw beleefde.

Later, toen ik na Arrette-laPierre-St.-Martin naar Lescun wandelde en de Pas de l’Osque over moest kwam de angst terug. Dit was omdat ik geholpen door een paar touwen, die als hangleuning dienden, over deze pas moest. Ik had niet meer ruimte om mijn voeten op te zetten dan een uitstekende rotsrand van 5 centimeter breed. Dus heb ik toen eerst mijn stokken opgeborgen, want daar heb je op zo’n moment alleen maar last van. Ben gaan zitten en heb geklopt op angst totdat die weg was. Dat duurde 5 minuten. Tot verbazing van de aanwezige Fransen.

Aan de andere kant van die pas lag een sneeuwveld. Daar moest ik boven langs, voor een deel op de rand van het sneeuwveld. Dus dat heb ik ook maar in één moeite gedaan. Wel balen, maar niet bang

IMG_20150614_101312

Pas D’Osque. De overgang met touwen is tussen de rotswand rechtsachter en de conevormige rots in het midden.

Geplaatst in Leven, Ontspannen, wandelen | Getagged , , , | Reacties uitgeschakeld voor Lessen van de GR10: En ik neem mee, EFT.

Lessen van de GR10: Alles heeft een ritme.

IMG_20150608_195806Uitzicht van de gîte aan het begin van de etappe.

Kort voor ik aan mijn wandeling begon kreeg ik dit artikel onder ogen:

http://www.nytimes.com/2015/05/10/opinion/sunday/its-not-a-stream-of-consciousness.html?_r=0

Het zegt dat de hersengolven niet zozeer een gevolg zijn van je gedachten en waarnemingen, maar een voorwaarde. Het is eigenlijk een complete ommekeer van wat we van hersengolven dachten te weten. Ik zie een nurture versus nature discussie oplaaien. En dus houdt ik de slinger een beetje in het midden. Nog. Een deel zal het gevolg zijn van waarneming, denk aan de stroboscoop waarin je soms moet kijken als je een EEG in het ziekenhuis moet laten maken. Vooral om te kijken of er op zo’n manier een epileptische aanval is uit te lokken. En een deel zal ook voorwaardelijk zijn. Kijk naar de voorbeelden in het artikel. Het is inderdaad ook mijn ervaring dat je in een volle discotheek je gesprekspartner kunt volgen, ondanks de kakofonie aan geluid op luid volume. En ik heb het wiel van een auto ook achteruit zien draaien. En dan bedoel ik niet in een film.

Het brengt me op een waarneming die ik deed na de afdaling van de “sommet d’Occabé naar Chalet Pedro. Beneden in de buurt van Chalet Pedro wilde ik graag lunchen. Ik ben een goede afdaler en mijn lichaam komt dan lekker op toeren. Toen ik langs de kant van de weg ging zitten om wat te lunchen, was mijn ademhaling versneld. Er kwam een auto langs, een SUV met spaakwielen. En ik zag de wielen vooruit draaien, stoppen, achteruit draaien stoppen en weer vooruit draaien enzovoorts. Het koste me geen enkele moeite om mijn hartslag te herkennen in dat ritme. Dus niet alleen de hersengolven zijn voorwaardelijk in de waarneming, maar ook andere bioritmen hebben daar invloed op. In dit geval de hartslag. Het zal de mensen van Heartmath een groot plezier doen 😉

Een andere waarneming had ik al veel eerder gedaan. En deze wil ik hier ook delen. Als aanzet tot zelf experimenten. Want tijdens mijn cursus bij de Outdoorschool was me al opgevallen dat als ik op het juiste tempo/ritme klom, ik precies zag waar ik mijn voeten neer moest zetten. Als ik het ritme opvoerde zag ik het gewoonweg niet, maar ook als mijn ritme te traag was kon ik het niet goed zien. Er was één ritme. Er was iets tussen de berg en mij. In gesprek met de berg ben ik dat gaandeweg gaan noemen. Net als schaatsers in gesprek met het ijs kunnen zijn. Dan komen ze in een flow. En dat ervoer ik ook. Bij het juiste ritme wist ik niet alleen precies waar ik mijn voeten neer moest zetten, maar het leek ook of ik niet moe werd. Ik kwam in een flow.

Een van de dingen waar ik al snel een hekel aan had waren trappen. Nu zijn er in de GR10 niet veel trappen, maar zo nu en dan heeft een gemeenteraad het toch nodig gevonden om het toeristen “makkelijk te maken”. Ik werd dan dus uit mijn ritme gehaald en in het ritme van de treden van zo’n trap gedwongen. Weg flow. Een ander iets dat mij niet hielp waren paden die op een of andere manier omgefrased waren. Vaak waren dat brede stroken die op die manier toegankelijk gemaakt waren voor tractoren en dergelijke. Ik benoemde dat als het stom maken van de berg. Er waren immers geen natuurlijk punten meer. Alles was “plat/egaal” en het maakte niet uit waar ik mijn voeten neerzette.

In ieder geval bracht die waarneming me aan het mijmeren. En daar heb je tijdens de GR10 tijd genoeg voor. Ik wil ook graag weten hoe dingen in elkaar zitten. Hoe iets werkt. En op het risico af om voor gek versleten te worden zal ik hier mijn verklaring geven.

De berg heeft massa, is materie. En materie is een vorm van bewustzijn. Nou hoef je me daar niet voor gek om te verklaren want Max Planck heeft over materie gezegd:

“I regard consciousness as fundamental. I regard matter as derivative from consciousness. We cannot get behind consciousness. Everything that we talk about, everything that we regard as existing, postulating consciousness.”

En ook latere fysici, zoals Alain Aspect, zien massa energie en bewustzijn als equivalent. Ik moet daarom altijd even lachen, zo geef ik graag toe, als psychologen, psychiaters of neurologen iets over bewustzijn beweren alsof het een bijproduct is van hersenen. Die hersenen hebben massa en dus…. Precies. Bewustzijn is uit het domein van de natuurkunde en daar weten de meeste hersenonderzoekers weinig van.

Dus even terug. Die berg is een grote statische vorm van bewustzijn. En ik vertegenwoordig een zeer flexibele vorm van bewustzijn. En als ik spirituele geschriften goed interpreteer, vertegenwoordig ik ook een hogere vorm van bewustzijn dan die berg. Al mijmerend bedacht ik dat die berg door mij aangeraakt wilde worden zodat zijn bewustzijn wat zou verhogen, tezamen met de entropie. Ben ik nog te volgen? Dan ontstaat er een ritme dat optimaal is voor beide, de berg en mijzelf. En op dat moment maken mij hersenen een hersengolf aan die me precies laat zien waar ik mijn voeten neer kan zetten. Een win-win situatie zoals in de natuur wel vaker voorkomt.

Ik nodig dus uit om bij belangrijke en misschien moeilijke taken eens op het ritme te letten waarin je ze uitvoert. Misschien is er een ritme dat precies aangeeft wat de makkelijkste manier is om de taak uit te voeren. Een exclusief ritme. Als je dat volgt wordt het allemaal veel simpeler. Het spreekt voor zich dat stress dan niet helpt om de taak voltooid te krijgen. Opgejaagd zijn helpt niet.

Mijn volgende blog zal minder speculatief zijn, dat beloof ik. Die gaat over angst en het nut van EFT  (Emotional Freedom Techniques) in de rugzak.

IMG_20150609_191535

En na een goede wandeling is het goed eten.

Geplaatst in Hersenen, wandelen | Getagged , , , | Reacties uitgeschakeld voor Lessen van de GR10: Alles heeft een ritme.

Populaire alternatieve geneesmiddelen.

Er is in alternatieve media veel te doen over een aantal middelen die gepresenteerd orden als de oplossing voor allerlei ziektes. Met name wietolie, backing soda en vitamine C zouden overal goed voor zijn en met name kanker bestrijden. Ik … Lees verder

Meer galerijen | Reacties uitgeschakeld voor Populaire alternatieve geneesmiddelen.

Iedereen heeft een mond vol over eten en niemand doet de afwas.

Deze galerij bevat 1 foto.

Deze blog heeft niet de intentie om wetenschappelijk te zijn. Vandaar ook de provocerende titel. Het is gewoon een gedachtegang. Ik gebruik hierbij kennis die ik in mijn werkzaamheden als chemisch ingenieur en als textielingenieur heb opgedaan. Er is tegenwoordig … Lees verder

Meer galerijen | Reacties uitgeschakeld voor Iedereen heeft een mond vol over eten en niemand doet de afwas.

Lessen van de GR10: Doelen bereiken.

Deze galerij bevat 3 foto's.

Een tijdje geleden alweer, las ik in het magazine van De Volkskrant een artikel over het bereiken van je doelen. Er werd gesuggereerd dat de door hen genoemde methode door wetenschappelijk onderzoek gestaafd werd. In drie simpele regels samengevat kwam … Lees verder

Meer galerijen | Reacties uitgeschakeld voor Lessen van de GR10: Doelen bereiken.

Lessen van wandelen over de GR10

Dit voorjaar en zomer heb ik 700km over de GR10 gewandeld. Dwars door de Pyreneeën. Een prachtige ervaring. De komende tijd wil ik daar een paar berichten over posten. Een van de dingen waar ik veel moeite mee gehad heb … Lees verder

Meer galerijen | Reacties uitgeschakeld voor Lessen van wandelen over de GR10